İHSAN CEMAL KARABURÇAK (1898-1970)

Kategori: Tablo

Lot No: 239

“Soyut Formlar - VIII”
İmzalı, duralit üzerine yağlıboya.
92 x 61,5 cm.
* Suna & Yüksel Karaburçak Koleksiyonu.
İhsan Cemal Karaburçak’ın “Soyutlamaları”
Karaburçak soyutlama çalışmalarına 1950’lerden sonra başlamıştır, bu çalışmalara İ.C.K. (1952- 1970) imzası eşlik etmiştir. Sanatçı soyut kompozisyonlarına kent ve daha çok bozkır manzaraları üzerinden yaptığı soyutlamalarla ulaşmıştır. Yani Karaburçak otuz yıl boyunca doğadan gözlemlediği biçimleri önce soyutlamış sonra da bunları soyut kompozisyonlarda bir işaret diline çevirmiştir. Başka bir deyişle sanatının başlangıcından itibaren yanından ayırmadığı tek katlı sevimli köy evlerini, telgraf direklerini, top ağaçlarını, güneşini, ayını, apartmanını, sokak lambasını, patikalarını; “hiçbirine sırt çevirmeden” bu çalışmalarına da taşımıştır. Ancak bu öğeler soyut kompozisyonlara girerken bambaşka işaretlere ve kavramlara dönüşmüştür. Ressamın çalışmalarında evlerin kareye, apartmanların dikdörtgene, çatıların üçgene, top ağaçların daireye, telgraf direklerinin T’ye, ayın yarım daireye, yıldızların +’ya dönüştüğü rahatlıkla takip edilebilmiştir. Ayrıca sanatçının loş kent sokaklarından elde ettiği büyük C formlarını, apartman dairelerinden elde ettiği tarak motifini ve pencere kanatlarından elde ettiği ızgara motifi ile resme ters Y biçimi olarak giren insan figürlerini de yine bu resimlerinde yakalamak mümkündür. Ancak elbette tüm bu tanıdık biçimler sanatçının soyut çalışmalarına bir hikâye oluştursun diye taşınmamışlardır. Kökeni tanıdık bir evden, ağaçtan veya direkten türesin türemesin unutulmamalıdır ki sanatçının tek gayesi; sadece yeni bir “işaret”, yeni bir kavram oluşturmaktır. Başka bir deyişle, eğer ortada bir hikâye varsa, hikâye Nabilerin hikâyesidir. Nabiler gibi İhsan Cemal için de asıl önemli olan; iki boyutlu olan tuvale iki boyutlu bir resim çizmektir. Karaburçak’ın soyut kompozisyonlarına ulaşmada faydalandığı düşünülen bir diğer yol da eski uygarlıkların alfabeleridir. Sanatçının karanlık fon üzerinde canlı renklerle uçuşturduğu pek çok işaretini eski Etrüsk ve Hitit harfleri ile birleştirdiği düşünülmüştür. (Ref: “İhsan Cemal Karaburçak”, Pera Müzesi Yayını, Nisan/2011).

Muhammen Bedel